განიყო ღმერთთა ღმერთმა თავისაგან სული და შთაჰბერა მას სილამაზე. მისცა მას განთიადის ნიავთა სინაზე,მინდვრის ყვავილთა კეთილსურნელება, მთვარის შუქის სინატიფე. უბოძა მას სიხარულის თასი და უთხრა :,, მოსვი ის მხოლოდ მაშინ, როცა წარსულს დაივიწყებ და მომავალს არად ჩააგდებ !”. უბოძა ასევე სევდისა და ნაღველის თასი და უთხრა :,,დალიე და შეიტყობ არსს ცხოვრების მხიარულებისან”. შთააგონა მას სიყვარული, კმაყოფილების პირველივე ამოოხვრაზე რომ განეშორება ...

ერთ ადამიანს ვიცნობდი,სახელად პიტერს,რომელიც თუთიყუშივით ყველა მეორე შემხვედრს უყვებოდა თუ როგორი უბედური იყო:,, რასაც კი გამოვიმუშავებ , ყველაფერს გადასახადებში მიდის! ვკოტრდები!”..და ალბათ არც გაგიკვირდებათ …ის მუდამ უფულოდ იყო. . შენი ენა ძერწავს შენივე ცხოვრებას. თუ შენ ხალხს ეუბნები, რომ გიჭირს, მოსალოდნელია, რომ შენ კიდევ დიდი ხანი გაჭირვებაში იქნები .თუ შენ დაუშვებ რომ დაგავიწყდება რაღაც, ჩათვალე უკვე დაგავიწყდა, ან კიდევ ,თუ ...