ცხოვრება ფერებში

0
სხვისიცხოვრებისუბედურებას, შეცდომებს, პრობლემებსმოისმენ, წაიკითხავდასაკუთარსდაინახავმათში…ხვდები, გრძნობ, რომროდესღაცრაღაცნაბიჯიუნდაგადაგედგადაანდაიგვიანეანსაერთოდარგადადგი…

მოგიყვებითერთპატარალეგენდასჩემზედაჩემსპერსონაჟებზე )

იყოერთიპატარა, ლურჯი, იდეალურისამყარო. დალაგებული, მოწესრიგებული. იქაცთენდებოდადაღამდებოდადასამყაროცშესაბამისადხანყვითლად, ოქროსფრად, მზისციაგითაკამკამდებოდა, ხანაცჩაბნელდებოდადამხოლოდთეთრივარსკვლავებირჩებოდა, რომელსაცხალხმაიმედიუწოდა) თუმცაამსამყაროშიზაფხულისდღეებიმეტიიყო,ვიდრეზამთრისდადღეცსჭარბობდაღამეს.

ერთდღესაცსტუმარიგამოჩნდაწითელი, თვალისმომჭრელი, ბრდღვიალასიყვარული. მთლიანადგადაეფარალურჯსამყაროსდაიასამნისფრადაქცია. დღისდაღამისფერებიცაირიადაწარმოიშვააბსოლიტურიქაოსი. რადგანაციასამნისფერითავადაცმუქიფერია, ბნელმაფერებმასძლიესნათელსდადაკრისტალივითაწყობილილურჯისამყარო, ჩემიცხოვრება, პირველივებზარისშედეგადდაიშალა, ჩამობნელდა. შიშმა, მორიდებამ, სიამაყემშებოჭესლურჯისამყაროდააქციესსიბნელისმონად. დიდიხნისმერე, როცაგათავისუფლდადალურჯიისევცისფერიგახდა, მიხვდა, რომშეეძლომეტიგაეკეთებინა, მაგრამარგააკეთა, ახლაკიგვიანიიყო.

განთავისუფლებისგზასულაცარიყოადვილიერთადერთირაცამმინიატურულსამყაროსაცოცხლებდაიყომისიმეგობარიიმედი. ყოველიდღეახალიიმედითიწყებოდა, რომწითელილურჯისქვეშმოექცეოდადაიასამნისფრისნაცვლადმწვანეანრამეუფროცოცხალინათელისასიხარულო, სასიყვარულო, ბედნიერისამყაროწარმოიშობოდა, თუმცაიმედიიმედადვერჩებოდა

ერთხელაცსხვასამყაროსქარმა, ამსამყაროშიშემოაღწია.

ლურჯმაგაიგო, რომთუყველანაცნობზეუარსიტყოდამონობისგანგანთავისუფლდებოდა. ისასეცმოიქცა, მანუარითქვაყველაგრძნობაზე: სიყვარულზე, შიშზე, ტკივილზე, სიხარულზე. მანუარითქვაიმედზეცდაიღბალზეცკი. ამისსანაცვლოდშეიძინაახალიმეგობარი, გონება. ამიერიდანყველაფერსგონებისრჩევისასრულებდადააღარანაირიპრობლემაარექმნებოდა.

დაცხოვრობდაისასესამიოდეწელი

უცხოსამყაროსქარმაისევდაბერალურჯსამყაროში

იგრძნოროგორმოენატრათუნდაცისმონობა, რომელიცამუცხოარსებამ, სიყვარულმააიძულა. იღბალიცმოენატრა, მოსწყინდაამდენიუბედობაიმედიცმოენატრამოსწყინდაამდენიპასუხისმგებლობამიხვდა, რომვეღარაფერივერაკმაყოფილებდამისმეგობარგონებას, რომელსაცთავისიტაძარისიამაყეაეგოდალურჯიახლამისიმონაიყო. არამბობდაუარსარანაირთვისებაზეკარგზეთუცუდზე, ყველაფერსვეტდა, აგროვებდადაიშვიათად, მაგრამმაინციყენებდაგამართლება, რაღათქმაუნდაისეთიიცოდაყველაფრის, რომეჭვსარტოვებდა, მისიმეგობარიხომგონებაიყო

ყველაზემეტადბედნიერებამოენატრა. გონებამუკვეუთხრა, რომვერანაირისურვილისახდენამასბედნიერადვერაქცევდადალურჯმაცამისგანგატანჯუმაალტერნატიულიგზებისძიებადაიწყო

გადაწყვიტაყველაფერშისილამაზეეძებნადაგამოუვდაკიდეც. ხედავდაყოველდღიურმშვენიერებას, მაგრამვერტკბებოდამისით. შეეძლოშეექმნანებისმიერირამთავისსამყაროში, მაგრამთავადარმოსწონდა, რადგანარიყოარანაირიშთაგონება, აღფრთოვანება, ვნება. არიყოარანაირიაღმაფრენადიადისშესაქმნელად. საკუთარითავისსიყვარულიდაპატივისცემაცკიდაკარგაამასობაში, თუმცამასესარსჭირდებოდამასხომგონებააცხოვრებდა

ესცდაცამაოგამოდგადაბოლოსმიხვდამასწითელიენატრებოდა, ენატებოდასიყვარული, რომელიცგრძნობებსდაუბრუნებდა, რომელიციმედსდაუბრუნებდადაიღბალსმიანდობდა.

და, აიახლაარსებობსესსამყაროამმდგომარეობაშიდაუცდისცხოვრებისგანსიურპრიზს: წითელს )

მადლობას ვუხდით ვახტანგ ბარამაშვილს ნაშრომის მოწოდებისათვის(მისი პერსონალური ბლოგი: myownpersonality.wordpress.com)

 

კომენტარები

შეთავაზებები

    0 results

სამოტივაციო ინტერნეტ ჟურნალი

Leave A Reply